De gastarbeiders beseften niet hoe groot hun rol in de wederopbouw was.
Özen: ,,Ze hebben niet het gevoel dat zij daar een essentieel onderdeel van waren en vinden al helemaal niet dat wij ze op een voetstuk zouden moeten plaatsen. In hun ogen deden ze gewoon wat er gedaan moest worden. Ik hoop dat de jeugd met een migratieachtergrond zich verdiept in hun identiteit en beseft dat ze daar trots op mogen zijn. Ik ben er heilig van overtuigd dat als je de jeugd in hun eigen identiteit versterkt, dat ze steviger in hun schoenen staan en meer zelfvertrouwen hebben.”
Özen was eerder initiatiefneemster van de in 2019 opgevoerde voorstelling Toen mijn vader nog een gastarbeider was van Het Zuidelijk Toneel. Vijf kinderen van gastarbeiders stonden toen op de planken met de verhalen van hun vaders. ,,Mijn ultieme drijfveer in alles wat ik doe is verbinding omdat je elkaar daarmee kan verrijken. Of het nou gaat om mensen van verschillende generaties, of mensen met verschillende achtergronden.”
Dit artikel is gebaseerd op een interview in het Brabants Dagblad.
